සොදුර...

සොදුර

නුබේ ළය මඩලේ 

හිස තියාගෙන

ලොවට රහසින්

කී දවසක් 

සුව විදින්නව 

ඇද්ද අපි,

හිතට හරි නැ

නුබත් දැන් හරි

වෙනස්වෙලා

තවත් නම් බැ

නුබේ බෝලද ප්‍රේමයට   

රවටන්න මාව

නවතිනවා මම 

නුබේන් සැනසිලා

මට පලක් නැහැ

මගේ  සැනසීම නැතිවෙලා